DAREDARE
Zondebokken/Castro
De waarheid zal nimmer worden onthuld, als het aan de overheidsinstanties in de VS ligt.
Het hele fragmentarische verhaal over de belastingvoordelen op de oliewinning mag dan misschien saai zijn, maar daarin ligt wel de kiem van de oorzaak van de moord op Kennedy. Ik kan dat bewijzen, althans, ik beschik over gegevens die deze bewering onderbouwen. Ik beschik over namen, namen van opdrachtgevers.
Daar draait het toch bij om het even welke grote misdaad om? Om de grote vissen? Toch? Die wil men te pakken nemen, want die vormen de basis van het kwaad dat met wortel en tak moet worden uitgeroeid.
Waarom ging men dan zo te werk bij de aanslag op JFK?
Waarom werd steeds de aandacht afgeleid van de hoofdzaak, namelijk wie de opdracht gaf tot de moord?

In dat kader zijn er in de loop van de tijd vele valse opdrachtgevers aangewezen. Personen of organisaties die achteraf de schuld in de schoenen kregen geschoven, waardoor de aandacht van de uiteindelijke daders werd afgeleid.

De belangrijkste valse opdrachtgever was ongetwijfeld Fidel Castro.
Maar zat die er achter?
Zeer onwaarschijnlijk.

Allereerst was daar het Varkensbaai-incident.
Kennedy gaf in 1961 toestemming om het reeds bestaande plan voor een invasie van de Varkensbaai ten uitvoer te brengen. Weliswaar weigerde hij om voldoende middelen ter beschikking te stellen voor een succesvolle uitvoering ervan, zo weigerde hij in april 1961 welke vorm van luchtsteun dan ook te verlenen, feit blijft dat hij wel degelijk met de invasie had ingestemd.
Daarna was begin 1962 'Operatie Mongoose' in gang gezet, de geheime operatie met als doel de eliminatie van Castro. Daarbij werden kosten noch moeite gespaard. Zo had de speciale Mongoose unit, genaamd 'Task Force W,' op de campus van de Universiteit van Miami een zenuwcentrum gevestigd (onder de codenaam JM/WAVE), waar vierhonderd man werkten. 'Task Force W' had 2000 Cubanen in dienst en werd al snel het op een na grootste CIA-kantoor in de wereld, na het hoofdkantoor in Langley, Virginia. Operatie Mongoose kostte de Amerikaanse belastingbetaler jaarlijks 100 miljoen dollar!
Eind 1962 resulteerde dit alles in de Cubaanse rakettencrisis. In juli 1962 was Raul Castro, de broer van Fidel en minister van Defensie, naar Moskou gegaan met inlichtingenrapporten over de manier waarop het Kennedy-regime, met behulp van operatie Mongoose, bezig was om Fidel uit het zadel te werpen. Raul verzocht de Russen om militaire hulp. Chroestsjov reageerde op het verzoek door in de herfst van dat jaar een aanvang te maken met de plaatsing van middellange afstandsraketten op Cuba. De afloop is bekend. Weer later, in 1963, toen Robert Kennedy de plannen van de CIA om gangsters in te schakelen om Castro uit te schakelen, had verworpen, ontstond het plan voor operatie AMLASH. 'Task Force W' was in januari 1963 omgedoopt tot de 'Special Affairs Staff,' of SAS. Allerlei, op z'n zachtst gezegd curieuze, aanslagscenario's passeerden de revue.

Toen dit soort plannen werd afgeschoten van hogerhand, wendde de SAS zich tot een persoon die reeds langer hand- en spandiensten verrichtte voor de CIA, Rolando Cubela, een majoor in het Cubaanse leger die Castro persoonlijk kende en hem regelmatig zag, zowel in officiële als onofficiële kringen.
Cubela en zijn vrienden keurden de uitverkoop van Cuba aan Rusland ten sterkste af en waren ervan overtuigd dat Castro de revolutie had verraden. Cubela moest Castro elimineren. Hij had ervaring, want in oktober 1956 had hij Blanco Rico, het hoofd van Battista's militaire inlichtingendienst, vermoord. Toen de CIA Cubela als aanslagpleger inhuurde, gaven ze hem de codenaam AMLASH. Of de Kennedy's nu wel of niet precies op de hoogte waren van AMLASH, is nooit bewezen, maar feit is dat AMLASH is ingezet om Castro te vermoorden.

Vanaf 1961 leken er voor Castro dus meer dan voldoende motieven voorhanden te zijn geweest om Kennedy uit de weg te willen ruimen. Maar juist in die herfst van 1963 leek het tij te zijn gekeerd!
De speciale adviseur van de delegatie van de VS bij de Verenigde Naties, William Attwood, zou rond dat tijdstip een serie gesprekken voeren met de Cubaanse ambassadeur bij de V.N., Carlos Lechuaga, om te komen tot onderhandelingen over de toenadering van de VS tot Cuba. Deze toenadering werd gesteund door Kennedy en door zijn nationale veiligheidsadviseur, McGeorge Bundy. Volgens Bundy wilde Kennedy een opening richting Cuba bewerkstelligen om het land uit de invloedssfeer van de Sovjet-Unie los te weken. Hij wilde de Varkensbaai-affaire vergeten en proberen om een normale relatie met Cuba op te bouwen.
Dus waarom zou Castro uitgerekend in dit stadium, eind 1963, toen de VS duidelijk toenadering zochten tot Cuba, Kennedy hebben willen vermoorden? Dan waren er in eerdere jaren toch heel wat toepasselijker aanleidingen geweest om wraak te hebben willen nemen op zijn tegenstrever.

De mislukte invasie in de Varkensbaai zou echter op een heel ander vlak dan het Cubaanse nog een bijzonder invloedrijke rol gaan spelen. Die invasie zou namelijk een interessante voedingsbodem blijken op te leveren voor het plannen van het al genoemde nep-complot met betrekking tot de latere aanslag op Kennedy. Een aantal zondebokken die het latere dwaalspoor zouden moeten vorm geven, kwam na het Varkensbaai-debâcle bijna als vanzelf boven drijven zou je kunnen zeggen. Ze moesten alleen nog worden opgevist door degenen die aan de touwtjes trokken.
Maar daarover later meer.

Wie of wat was dus de drijvende kracht achter het complot om Kennedy te vermoorden?
Olie, dat is het sleutelwoord in deze. Maar olie-baronnen alleen plannen geen aanslagen, daar hebben ze een netwerk voor nodig, een netwerk van invloedrijke lieden die gezamenlijk overtuigd moeten worden van dezelfde noodzaak.
En waar komt zoveel macht en invloed tesamen dat voldoende draagvlak ontstaat om zich te kunnen ontdoen van een president? Om de financiële middelen te kunnen leveren?
Om de voorwaarden te kunnen scheppen waaronder de klus kan worden geklaard?
Om, met gebruikmaking van politie en justitie, het deksel op de beerput te kunnen laten schuiven?
Kortom, om het ultieme complot en de ultieme doofpot-affaire te kunnen laten opzetten en uitvoeren?
Waar?

Wij zeggen met onze geliefde Vader C.R.C.,
Phy! Aurum nisi quantum aurum.

De verdachtmakingen aan het adres van Castro waren dus bezijden de waarheid.
Maar niettemin was het de opdrachtgevers al vanaf het begin af aan duidelijk dat er naast de daadwerkelijke planning van de aanslag een nep-complot zou moeten worden bedacht, een gericht dwaalspoor dat de aandacht zou moeten afleiden van de daadwerkelijke complotteurs. Een nep-complot dat al vanaf 1961 stap voor stap vorm zou krijgen. En er zou niet één zondebok, maar er zouden er vele nodig zijn om dit gedeelte van het plan te vervolmaken.
De bekendste onder hen, Lee Harvey Oswald, die later als enige dader de moord in de schoenen zou krijgen geschoven, stapte in februari 1961, een maand na de inauguratie van Kennedy, het verhaal binnen.

TRUTH